KĄCIK SZKOLENIOWY

JAK NAUCZYĆ NASZEGO PUPILA
 
PODSTAWOWYCH KOMEND 

Warto poświęcić trochę czasu i nauczyć naszego psa kilku podstawowych komend. Dobrze ułożony pies sprawia mniej problemów podczas spaceru. Fakt, że pies posłusznie wykonuje nasze polecenia jest też korzystny dla relacji między zwierzęciem a właścicielem (porządek i jasność w relacjach pozytywnie oddziałuje na samopoczucie psa). 

Nauka podstawowych komend nie jest wcale trudna. Najlepiej rozpocząć ją jak najwcześniej. Szczenięta bardzo chętnie i szybko się uczą. Wczesne rozpoczęcie nauki pomoże nam uniknąć późniejszych niepożądanych nawyków (które w późniejszym wieku mogą być trudne do wyeliminowania). Oczywiście, starszego psa również można nauczyć wykonywania komend, jednak zajmie to trochę więcej czasu.



ZASADY DOBREGO SZKOLENIA
Przede wszystkim musimy odpowiednio motywować zwierzę do nauki. Traktujmy szkolenie jak zabawę i zawsze nagradzajmy i chwalmy właściwe zachowania. Pamiętajmy, aby polecenia wydawać przyjaznym tonem, ale gdy trzeba bądźmy stanowczy. Nie karzmy też nigdy psa, gdy źle wykonał zadanie. Biciem i krzykami zdziałamy tylko tyle, że zwierzę straci do nas zaufanie i będzie się nas bać. Podczas uczenia psa powinniśmy być cierpliwi i mieć dobry nastrój. Jeśli mamy zły humor, lepiej nie rozpoczynajmy nauki – pies wyczuje nasze negatywne emocje i nauka nie przyniesie dobrych efektów. Nie wolno nam także rozpraszać psa – do nauki należy wybrać spokojne, zaciszne miejsce, gdzie nikt nie będzie psu przeszkadzał. Ważny jest także czas, jaki poświęcimy na naukę. Nie powinien być zbyt długi. Kwadrans wystarczy na nauczenie psa podstawowej komendy. Gdy zwierzę kilka razy wykona zadanie prawidłowo, należy je pochwalić i nagrodzić, a następnie zrobić przerwę na zabawę, aby nie znudzić psa zanadto szkoleniem.
 


KOMENDA "SIAD"
Na początek żeby nauczyć psa siadać. Ćwiczymy podczas zabawy ze szczeniakiem. Łapiemy pieska za obroże i lekko naciskając na kufer powtarzając komendę siat, gdy prawidłowo siądzie, czyli tylne łapy równo pod kufrem przysiądzie wtedy należy pieska pochwalić pogłaskać i na grodzić jakimś smakołykiem. Powtarzać ćwiczenia wielokrotnie podczas zabawy nie zbyt długo tak by szczeniak się nie nudził. Pamiętajcie szkolenie i wychowanie wpajanie zachowań zaczynamy jak najwcześniej, pamiętamy też, by młodego pieska nagradzać za każde prawidłowe zachowanie i poprawnie wykonane polecania. Prawidłowe wychowanie w młodości daje wiele radości w późniejszym szkoleniu. Właściciel musi być spokojny, nie wolno na psa krzyczeć jeśli coś zrobi nie tak jak my chcemy.



NAUKA WSTAWANIA 
Rozpoczynamy od wyjściowej pozycji siedzącej (pies znajduje się po naszej lewej stronie). Przesuwamy rękę ze smakołykiem od nosa w stronę klatki piersiowej, jednocześnie wydając polecenie „stój”. Pies musi wstać, aby móc wziąć smakołyk. Gdy to zrobi chwalimy psa i nagradzamy smakołykiem. Powtarzamy ćwiczenie kilka razy, za każdym razem nagradzając poprawne wykonanie zadania. Wkrótce pies powinien wstawać na dźwięk komendy „stój” oraz widok uniesionej otwartej dłoni.

 

NAUKA WAROWANIA
Gdy pies znajduje się w pozycji stojącej, przesuwamy dłoń ze smakołykiem w dół (od nosa w stronę klatki piersiowej, między łapy zwierzęcia), wydając komendę „waruj”. Pies powinien odruchowo się położyć. Gdy to zrobi, nagradzamy go smakołykiem i chwalimy. Po powtórzeniu ćwiczenia kilka razy, smakołyk nie będzie już potrzebny – pies będzie kładł się na dźwięk słowa „waruj” i widok dłoni skierowanej w dół.  


 
NAUKA PODAWANIA ŁAPY      
Zaczynamy od pozycji siedzącej. Patrząc psu prosto w oczy (w ten sposób skupiamy na sobie jego uwagę), wyciągamy do niego rękę i chwytamy jego przednią łapę, wydając jednocześnie słowną komendę „podaj łapę”. Nagradzamy psa za każdorazowe poprawne wykonanie polecenia. Po kilku powtórzeniach ćwiczenia, psiak powinien już sam wyciągać łapę na nasze polecenie. Gdy już zapamięta komendę "podaj łapę" Możemy go nauczyć Podaj drugą, w ten sam sposób tylko bierzemy drugą łapę, wydakąc komendę "podaj drugą" Ćwiczymy aż zapamięta.

NAUKA ZOSTAWANIA W MIEJSCU

Początkowo pies powinien być na smyczy. Wydajemy psu polecenie „siad” i chwalimy. Następnie odchodzimy około pół metra od psa, wydajemy komendę „zostań” i wyciągamy przed siebie wyprostowaną rękę z otwartą dłonią i palcami skierowanymi w górę (dla psa będzie to znak, że nie może iść za nami). Gdy pies wytrzyma kilka sekund w miejscu, nagradzamy go i chwalimy. Powtarzamy ćwiczenie aż pies opanuje zostawanie w miejscu.

Następnie, gdy pies prawidłowo wykonuje polecenie „zostań”, wydajemy to polecenie i odchodzimy 2 kroki w prawo lub w lewo. Gdy pies na nas spojrzy, wracamy na miejsce. Gdy uda się nam skupić uwagę psa przez 15-30 sekund przy poruszaniu się w prawo lub w lewo, wydajemy polecenie „zostań” i odchodzimy kilka kroków do tyłu. Sukcesywnie należy zwiększać odległość i prędkość oddalania się. Za każdym razem, gdy pies dobrze wykona zadanie należy go pochwalić i nagrodzić.

Naukę zaczynamy od zostawania w miejscu na komendę przez ok. 15 sekund, później stopniowo (gdy pies robi postępy) zwiększamy ten czas o 15 sekund (gdy pies potrafi zostać w pozycji siedzącej przez 1,5 minuty możemy to już uznać za sukces).  Polecam doskonałą smycz do tresury.

 DŁUGA LINKA WYBIEGOWA
DLA PSA - 8 M. DO TRESURY PSA                                     

Zestaw zawiera linkę dla psów o długości 8 metrów z karabińczykiem do przypięcia obroży. Linka jest stalowa pokryta warstwą tworzywa sztucznego. Bardzo wytrzymała na szarpnięcia oraz zamoczenie. Koniec z uciążliwym, kurczowym trzymaniem psa za smycz ! Dzięki tej lince dla psa będziesz mógł przywiązać psa obok siebie bez nadmiernego ograniczania jego swobody. Świetny produkt również do tresury psów. Linka dla psa wyposażona jest w amortyzator, więc nie straszne jej nagłe szarpnięcia. Idealnie nadaje się do zaczepienia o szeroki pień drzewa lub do palików ziemnych.



NAUKA CHODZENIA PRZY NODZE  
Prawidłowe chodzenie przy nodze powinno wyglądać następująco: pies idzie przy lewej nodze opiekuna, prawie dotykając łopatką jego nogi, głowa powinna być zwrócona w stronę opiekuna. Naukę rozpoczynamy od komendy „siad” (pies musi znajdować się z lewej strony opiekuna). W lewej ręce trzymamy smakołyk, w prawej trzymamy koniec smyczy. Robimy krok naprzód, podsuwając psu pod nos smakołyk. Jednocześnie wydajemy polecenie „równaj”. Pies również powinien zrobić krok naprzód, aby dosięgnąć przysmak – chwalimy wtedy zwierzaka i nagradzamy przysmakiem. Stopniowo wydłużamy dystans i za każdym razem, gdy pies ładnie idzie przy nodze, chwalimy go i nagradzamy.

Po pewnym czasie ograniczamy ilość smakołyków i gdy pies próbuje pociągnąć smycz lub nie idzie przy nodze wydajemy komendę „równaj”. Wkrótce zwierzak powinien opanować ładne chodzenie przy nodze.
 

NAUKA PRZYCHODZENIA NA ZAWOŁNIE
                              
Ucząc psa komendy „do mnie” należy pamiętać, aby nauka przebiegała w następującej kolejności: nauka, korekta niepoprawnie wykonanego polecenia, bodźce zewnętrzne. Początkowo pies musi być na smyczy (nie spuszczamy go z niej dopóki nie nauczy się przychodzić na zawołanie za pierwszym razem). Najpierw należy wydać komendę „siad” i „zostań”. Odchodzimy na odległość smyczy (nie napinając jej) i wołamy wydajemy podekscytowanym głosem komendę „do mnie”. Gdy pies przyjdzie, nagradzamy go przysmakiem i chwalimy. Powtarzamy ćwiczenie, aż pies zacznie przychodzić na nasze zawołanie za pierwszym razem.

Gdy pies już umie przychodzić na zawołanie za pierwszym razem, zamieniamy smycz na linkę o długości 5m i powtarzamy naukę. Później zwiększamy długość linki do 10m i powtarzamy proces szkolenia ponownie. Po opanowaniu przez psa umiejętności
przychodzenia z przypiętą linką, uczymy go komendy „do mnie”, ale w obecności bodźców zewnętrznych (biegające psy itp.). Celem jest nauczenie psa przychodzenie na zawołanie mimo obecności rozpraszających bodźców.

Gdy to opanuje, pozwalamy mu biegać z luźną linką i doskonalimy komendę „do mnie”: gdy pies pobiegnie np. za piłką, wołamy „do mnie” i natychmiast stajemy na lince – jeśli pies przypadkiem nie wykona polecenia, zostanie skorygowany. Ćwiczymy tak długo, aż pies nauczy się wykonywać polecenie bezbłędnie. Nie zapominamy o nagradzaniu i chwaleniu za każdym razem, gdy pies dobrze wykona zadanie.



KOMENDA LEŻEĆ                
Wydaj psu komendę "siad" trzymaj przysmak przed pyskiem,  połóż reke na lopatkach, wydaj komende "leżeć"  po czym wolno opuszczaj przysmak do ziemi naciskajac lekko na lopatki i przy podłodze odsuwamy rękę od psa aż się położy wydajemy komendę "leżeć" powtarzamy ćwiczenie aż piesek opanuje.

                                                                                                                                                                                KOMENDA "DAJ GŁOS"                                                    
Szczeknięcie, jakiego oczekujemy na komendę „daj głos”, w psim języku oznacza „daj”, „zajmij się mną”. Aby więc nauczyć psa tej komendy, należy sprowokować napięcie, na które zareaguje on w taki właśnie sposób, a później za pomocą nagród tę umiejętność utrwalić. Jak to zrobić?

Wydajemy psu komendę "siad" pokazujemy psu nad głową smakołyk i wesoło, dość głośno wydajemy komendę „daj głos!”. Nagrodę pies dostaje natychmiast, gdy wyda jakikolwiek dźwięk. Podczas kolejnych powtórzeń nagradzamy go jednak tylko wtedy, gdy szczeknie choć odrobinę głośniej niż poprzednio. Dawania głosu należy uczyć psa dopiero po ułożeniu go w zakresie elementarnego posłuszeństwa. Pies niegrzeczny i niepodporządkowany właścicielowi może bowiem nadużywać tej umiejętności. Komendy „daj głos” szybko uczą się owczarki, sznaucery, boksery, rottweilery i większość mieszańców. Nieco więcej czasu zajmuje to chartom, bassetom, rodesianom, a np. psy rasy basenji nie szczekają wcale...



ŻYCZĘ DOBREJ ZABAWY ZE SWOIM PUPILEM 








Dodaj komentarz do tej strony:
Twoje imię:
Twój adres email:
Twoja wiadomość:
SZPIC WILCZY I INNE
 
Prawie wszystko
o szpicu wilczym.
Mam dumny
charakter wzbudzam
respekt i zainteresowanie.
Wytyczone przez mnie
granice nikt nie może
bezkarnie przekroczyć.
Jestem wyszkolony.
Zresztą jestem inteligentny
i uczę się szybko.

Reklama
 
 
NAJLEPSZY PRZYJACIEL
 
Jedynym całkowicie
bezinteresownym przyjacielem,
którego można mieć na tym
interesownym świecie,
takim, który nigdy go nie opuści,
nigdy nie okaże się niewdzięcznym
lub zdradzieckim, jest pies...
Pocałuje rękę, która nie będzie
mogła mu dać jeść, wyliże rany
odniesione w starciu z brutalnością
świata... Kiedy wszyscy inni
przyjaciele odejdą, on pozostanie.

George G. Vest
 

 

=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=